Externe Competitie

Wat wisten we van de Veenendalers? Na winst op De Cirkel 2 (4 – 2) en ASV 7 (6 – 0) waren
zij in de top van de ranglijst terug te vinden. Vraag was natuurlijk: wat zetten wij daar
tegenover? We hadden weliswaar 2 matchpunten minder, maar speelden ook een iets
zwaarder programma. Daarnaast was onze gemiddelde rating iets lager (1624 tegen 1679),
maar ook wij bonden De Cirkel 2 aan de zegekar (3,5 – 2,5).

Met de volgende opdracht stuurde Wim Schreurs zijn team het strijdperk in: laten we de
blauwkousen met open vizier tegemoet treden en voor de winst gaan. In het achterhoofd
speelde natuurlijk de smadelijk nederlaag ( 5 – 1) van vorig seizoen mee die nog moest
worden uitgepoetst.

Het werd een spannende strijd. Al na een uurtje spelen wist Jasper van den Brink (bord 5)
het eerste punt te scoren. Tegenstander Jan Doornenbal deed al snel een paar pionnen in de
aanbieding en zijn stukken waren slecht ontwikkeld (0 – 1). Helaas was de wedstrijd al snel
weer in evenwicht toen Geurt van Veenendaal (bord 3) zijn strijd tegen Joas Meijer na een
miscalculatie moest staken (1 – 1). Aan de topborden zag het er inmiddels beter uit en dat
bleek uiteindelijk punten op te leveren. Met een ver opgerukte vrije a-pion ondersteund door
twee torens leek Ton Braams (bord 1) eenvoudig op winst af te stevenen. Tegenstander
Chris de With spartelde nog wel even tegen, maar moest zijn koning uiteindelijk toch
omleggen (1 – 2). Niet veel later wist ook Oscar van Hattem (bord 2) zijn partij tegen Max
Willemse over de streep te trekken (1 – 3).

Nog maar een halfje nodig voor de wedstrijdwinst. Het zat er helaas niet in. Lang zag het er
naar uit, dat Gert Baars (bord 4) voor dat halfje zou kunnen zorgen. Pas toen na 28 zetten
het eerste stuk in de doos kon kwam er enige tekening in de strijd. Wel in het voordeel van
opponent Rens Wolters, die niet veel later het punt voor Veenendaal kon noteren (2 – 3).

Wim Schreurs (bord 6) hield lang stand tegen Jaap-Hille van Beelen. Toen in het late
middenspel echter een eerste pion verloren ging, was de partij in hogere zin al wel beslist.

Maar dat moest natuurlijk nog wel bewezen worden. Helaas gebeurde dat ook (3 -3).